Γράφει η Έφη Ζίκουλη
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζεται να υψώσουν τη φωνή τους για να αφήσουν βαθύ αποτύπωμα. Άνθρωποι που με τη στάση, την εργατικότητα και την καλοσύνη τους γίνονται σημείο αναφοράς για όλους όσοι είχαν την τύχη να τους συναντήσουν. Μια τέτοια παρουσία είναι η Φανίτσα Ζαννέττου. Δημοσιογράφος, σύζυγος, μητέρα, γιαγιά, αλλά πάνω από όλα μια αγαπημένη συνάδελφος και φίλη.
Κατάγεται από την Αραδίππου, έναν τόπο που την ανέθρεψε με τις αξίες της απλότητας και της ανθρωπιάς. Με την πορεία της κατάφερε να κάνει περήφανη την Αραδίππου, κουβαλώντας πάντα μέσα της την παλιά της γειτονιά, τους ανθρώπους της και τις ρίζες που τη διαμόρφωσαν.
Για περίπου 25 χρόνια στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), υπήρξε η έμπνευση και η ήρεμη δύναμη, το τηλεφώνημα που θα έκανα για να βεβαιωθώ «ότι όντως έτσι είναι τα πράγματα». Η «πηγή της εγκυρότητας», όπως την αποκαλούσα, κι εγώ και οι συνάδελφοί μας, η φωνή της εμπειρίας, της συνέπειας και της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Πέρα από το ΚΥΠΕ, που η πορεία της είχε ήδη αφήσει σημάδι, είχε εργαστεί στο BBC, κουβαλώντας μαζί της τη διεθνή ματιά, την πειθαρχία και τον επαγγελματισμό που τη χαρακτήριζαν σε κάθε της βήμα.
Κι όμως, πίσω από την εμπειρία και τις γνώσεις, πάντα ξεχώριζε η ταπεινότητά της. Μετρημένα λόγια, εξαιρετική πένα και μια προσωπικότητα που μιλούσε περισσότερο μέσα από τις πράξεις παρά από τα λόγια. Για όσους ξεκινούσαν στη δημοσιογραφία, ήταν το ανοικτό σπίτι και η ανοιχτή αγκαλιά: η συνάδελφος που σου άνοιγε την πόρτα της, που στεκόταν δίπλα σου στα δύσκολα, που άκουγε, συμβούλευε και στήριζε.
Την Παρασκευή που μας πέρασε, μετά από μια λαμπρή πορεία 25 χρόνων, η Φανίτσα αφυπηρέτησε από το ΚΥΠΕ. Ήταν μια μέρα φορτισμένη, όχι μόνο γιατί έκλεινε ένας σημαντικός κύκλος, αλλά και γιατί έτυχε να είναι και τα γενέθλιά της. Και όπως ήταν φυσικό, οι συνάδελφοί της δεν θα μπορούσαν να αφήσουν τη στιγμή να περάσει χωρίς να της δείξουν την αγάπη τους. Της ευχήθηκαν από καρδιάς και της ετοίμασαν μια όμορφη έκπληξη — όλοι μαζί, κοντά της, για να γιορτάσουν όχι μόνο τα χρόνια της ζωής της, αλλά και τα χρόνια της προσφοράς της.
Η Φανίτσα δεν είναι απλώς μια δημοσιογράφος που αφυπηρέτησε. Είναι ένα κομμάτι της δημοσιογραφικής μας οικογένειας που θα συνεχίσει να μας εμπνέει. Ένα παράδειγμα ήθους, εργατικότητας και ανθρωπιάς. Μια γυναίκα που με την παρουσία της μας υπενθυμίζει τι σημαίνει να υπηρετείς την αλήθεια και τον άνθρωπο, χωρίς θόρυβο, χωρίς έπαρση, αλλά με ουσία.
Φανίτσα, σε ευχαριστούμε για όλα. Για όσα μας έμαθες και για όσα μοιράστηκες. Να είναι η νέα σου πορεία γεμάτη χαρά, δημιουργικότητα και όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάς. Και όπως πάντα, να κουβαλάς την Αραδίππου στην καρδιά σου — όπως κι εμείς θα κουβαλάμε εσένα στη δική μας.